ภาวะรังที่ว่างเปล่า (Empty Nest Syndrome) เป็นสภาวะทางจิตใจที่เกิดขึ้นเมื่อบุตรหลานย้ายออกจากบ้าน ทำให้ผู้ปกครองหรือผู้สูงอายุรู้สึกเหงา ว่างเปล่า หรือสูญเสียหน้าที่และบทบาทในชีวิตประจำวัน สภาวะนี้มักเกิดขึ้นในช่วงที่ลูกๆ โตพอที่จะไปใช้ชีวิตของตนเอง เช่น ย้ายไปเรียนต่อ ทำงาน หรือสร้างครอบครัวใหม่

ภาวะรังทีว่างเปล่า (Empty Nest Syndrome) แบ่งออกเป็น 3 ระยะ

1. ระยะโศกเศร้า

พ่อแม่รู้สึกเศร้าและโหยหาเมื่อลูกๆ ย้ายออก อาจร้องไห้เมื่อเห็นสิ่งที่เตือนถึงลูก เช่น มุมที่ลูกชอบนั่งหรือรายการทีวีที่ดูด้วยกัน ความเศร้านี้อาจทำให้พ่อแม่บางคนเก็บตัวและหลีกเลี่ยงสังคมขณะปรับตัวกับความเปลี่ยนแปลง

2.ระยะโล่งอก

พ่อแม่เริ่มคุ้นเคยกับสภาวะใหม่ รู้สึกโล่งใจ มีอิสระมากขึ้น มีเวลาในการดูแลตัวเอง และทำสิ่งที่อยากทำ บางคนได้พบสังคมใหม่และตระหนักว่าชีวิตในวัยสูงอายุก็ไม่ได้แย่อย่างที่เคยกังวล

3.ระยะสงบสุข

พ่อแม่สามารถที่จะปรับตัวกับกิจวัตรประจำวันใหม่ เข้าใจชีวิตมากขึ้น รู้สึกสบายใจ มีความสุขและสงบ ไม่กังวลหรือเครียดกับลูกๆ อีกต่อไป

การจัดการกับภาวะรังที่ว่างเปล่า

• ต้องยอมรับถึงการเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัวอย่างเปิดใจและเข้าใจ

• ปรับวิธีคิด แม้ไม่ต้องดูแลลูกเหมือนเดิม ก็สามารถเปลี่ยนมาเป็นผู้ให้คำปรึกษาได้ หรือชื่นชมลูกหลาน เมื่อประสบความสำเร็จในการหน้าที่การงาน

• ตั้งเป้าหมายชีวิตใหม่ อาจเริ่มต้นด้วยงานอดิเรกที่เคยชอบ บางสิ่งบางอย่างที่เคยอยากทำแต่ยังไม่ได้ลงมือทำ ก็ถือเป็นโอกาสที่จะได้ลงมือทำเพื่อเติมเต็มสีสันในชีวิตและเพิ่มคุณค่าให้ตนเองอีกครั้ง

• การปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ: หากภาวะนี้ส่งผลต่อสุขภาพจิตในระดับที่ทำให้รู้สึกทุกข์ใจ ควรพิจารณาปรึกษาจิตแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญทางจิตวิทยา

ที่มาของข้อมูล

https://www.bangkokhospital.com/content/empty-nest-syndrome?srsltid=AfmBOopa4pdle9hpr82WQ8V2Bv0Vc7adEYDdmWBumQZzwhg0SMQjCIba

https://www.thairath.co.th/lifestyle/lifestyle45plus/2791818